នៅក្នុងចំណោមការបង្កជាឧបសគ្គចំពោះកិច្ចព្រមព្រៀងស្ដីពីអាកាសធាតុពិភពលោក នៅទីក្រុងប៉ារីសនោះ គឺការមើលឃើញរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិមួយទសវត្សរ៍មកហើយថា ពិភពលោកបានបែងចែកទៅជាពីរក្រុមគឺប្រទេសអ្នកមាន ដែលទទួលខុសត្រូវខាងហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ដោះស្រាយការផ្លាស់ប្ដូរអាកាសធាតុ និងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ដែលមិនមានលទ្ធភាពនោះ។
ចាប់ពីដំបូងមកបញ្ហាដ៏ធំបំផុតមួយនេះ ត្រូវបានផ្ដល់ប្រាក់ពីបណ្ដាប្រទេសអ្នកមាន ដែលបានផលិតភាគច្រើននៃការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ នៅលើពិភពលោក ចាប់តាំងពីបដិវត្ដន៍ឧស្សាហកម្មនោះមក ទៅឲ្យប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ដែលត្រូវការមូលនិធិនេះ ដើម្បីជួយផ្លាស់ប្ដូរសេដ្ឋកិច្ច ដែលកំពុងតែរីកចម្រើនរបស់ពួកគេ ទៅក្នុងអនាគតមួយ ដែលមានការបំភាយកាបូនទាប។
ប៉ុន្ដែការបែកបាក់នេះបានកើតចេញតាំងពីឆ្នាំ ១៩៩២ មកម៉្លេះ នៅពេលដែលប្រទេសទាំងឡាយបានយល់ព្រមទៅលើគម្រោងអនុសញ្ញារបស់អង្គការសហប្រជាជាតិស្ដីអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ហើយបញ្ហាជាច្រើនបានផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងរយៈពេលពីរទសវត្សរ៍កន្លងមកនេះ រួមទាំងការកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សនៃសេដ្ឋកិច្ចនៅអាស៊ីនោះផង។
សម័យនោះ ប្រទេសចិន ដែល ១ភាគ៣ នៃទំហំសេដ្ឋកិច្ចបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្លួនត្រូវបានគេមើលឃើញថា មានការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ដែលបានកើនឡើងជិត ៣ ដងនៅចន្លោះឆ្នាំ ១៩៩០ និងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ នេះបើយោងទៅតាមភ្នាក់ងារថាមពលអន្ដរជាតិ បានឲ្យដឹង។ រហូតមកដល់ឆ្នាំកន្លងមកឬក៏ប្រហាក់ប្រហែលនេះ ការរីកចម្រើនលូតលាស់នៃថាមពល ដែលបានអូសបន្លាយពេលនោះ បានបង្កើនការនាំចេញរបស់បណ្ដាប្រទេស នៅឈូងសមុទ្រ។
បណ្ដាប្រទេសអ្នកមានៗបានជជែកវែកញែកបញ្ហានេះ ហើយជាលទ្ធផលការគណនាឡើងវិញគឺស្ថិតនៅជាអាទិភាព។ ពួកគេចង់ឲ្យកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីស្ដីពីអាកាសធាតុ នៅទីក្រុងប៉ារីស ទទួលស្គាល់នូវក្រុមផ្សេងៗទៀតនៃបណ្ដាប្រទេសអ្នកផ្ដល់ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាអាកាសធាតុ ដែលនឹងរួមវិភាគទានចំពោះទិសដៅនៃការរៃអង្គាសប្រាក់១០០ ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ នៅឆ្នាំ ២០២០ និងនៅបណ្ដាឆ្នាំខាងមុខទៀត ដើម្បីជួយប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍឲ្យរីកចម្រើន និងដោះស្រាយជាមួយឥទ្ធិពលនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។
លោក Paul Bledsoe អតីតជំនួយការថាមពល និងអាកាសធាតុរបស់អតីតប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក ប៊ីល គ្លីនតុនបាននិយាយថា សញ្ញាណទាំងមូលនៃអ្វីដែលកំណត់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍនោះ គឺការនិយាយពន្លើស និងប្រឌិតឡើង។ ប្រភពមួយរបស់សហភាពអឺរ៉ុបបាននិយាយថា វាជាការមិនត្រឹមត្រូវ ដែលប្រទេសមួយដូចជា ប្រទេសរូម៉ានីត្រូវបានចាត់នៅក្នុងលំដាប់ថ្នាក់ទី ៥២ អំពីទ្រព្យសម្បត្ដិរបស់មនុស្សម្នាក់ៗនៅឆ្នាំនេះ និងជាមួយផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប(GDP) ចំនួន ៨ ដងនៃទំហំរបស់ខ្លួននៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៩២ នោះត្រូវបង់ប្រាក់នៅពេលដែលប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអ៊ូឌីត ត្រូវបានចាត់នៅក្នុងលំដាប់ថ្នាក់ទី ៩ នៅក្រោមអាមេរិកនោះ។
ក្រុមអ្នកពិភាក្សាមកពី ១៩៥ ប្រទេសកំពុងតែព្យាយាមដើម្បីយល់ព្រមលើកិច្ចព្រមព្រៀងមួយ នៅទីក្រុងប៉ារីសដើម្បីពន្យឺតការប្រែប្រួលអាកាសធាតុដោយកាច់ចង្កូតសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកចេញពីការពឹងផ្អែកទៅលើប្រេងឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល។ ពួកគេមានពេលរហូតដល់ថ្ងៃសុក្រ ដើម្បីឆ្លើយតបកិច្ចព្រមព្រៀងមួយនេះ៕
VOA
ការសង្ស័យអំពីការបែងចែកប្រទេសអ្នកមាន និងអ្នកក្រ លេចឡើងស្ទុងៗ
0 Comments