ការកែទម្រង់នៃការសិក្សាបើ ពិនិត្យមើលទៅឃើញថា ជាផែនការ កាត់បន្ថយនូវភាពក្រីក្រ ពីប្រជាពលរដ្ឋផងដែរ។ ដ្បិតបើយើងតាមដានឲ្យបានដិតដល់ទៅសិស្សានុសិស្សនៅតាមសាលារៀនគ្រប់ភូមិសិក្សានោះក៏មានសិស្ស ឋិតក្នុងជីវភាពក្រីក្រ ច្រើនណាស់ដែរ។ ជាមួយនេះដែរចំពោះការប្រឡងបើត្រឹមតែជាការវាស់វែងនៃសមត្ថភាពសិស្សនោះ គឺ សិស្សជាកូនអ្នកក្រីក្រអាចមានលទ្ធភាពប្រព្រឹត្តទៅបានជាមួយនឹងគេនឹងឯងដែរ។ ប៉ុន្តែបើដូចគ្រាមុននោះគេនិយាយតែពីរឿងសូកប៉ាន់លុយកាក់នោះគឺ ជាក្តីអស់សង្ឃឹមរលីងពីសំណាក់សិស្សក្រីក្រ។
បើនិយាយអំពីសមត្ថភាពនៃការសិក្សានោះឃើញថា ទោះជាកូនអ្នកក្រ ក៏មានការតស៊ូរៀនសូត្រ មិនចាញ់កូនសិស្សជាអ្នកមានដែរ។ មានន័យថា ទំហំខួរក្បាល និងចំណេះ ប្រាជ្ញា របស់សិស្សជាអ្នកទីទ័លក្រនោះក៏អាចទៅរួចក្នុងការចេះចាំ និងបានបំពេញការងារបានត្រឹមត្រូវនោះដែរ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាការបង់ចាញ់យ៉ាងអយុត្តិធម៌នោះគឺ កន្លងមកកូនសិស្សដែលមាតាបិតា ជាអ្នកទីទ័លក្រតែងទទួលនូវពាក្យថា មុជមិនជ្រៅទៅមិនឆ្ងាយនោះឡើយ។ ឧទាហរណ៍ សិស្សនោះបានប្រឡងជាប់សញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ ហើយបែរជា ត្រូវដើរទាត់ខ្យល់ទៅវិញព្រោះគេ និយាយថា ប្រឡងធ្វើការមិនជាប់នោះឡើយ។ គេតែងបានបញ្ជាក់ថា បើអត់លុយឲ្យគេទេ ក៏ប្រឡងមិនជាប់នោះដែរ។ ភាគច្រើន ក្នុងការប្រឡងជ្រើសរើសបុគ្គលិកមន្ត្រីរាជការហៅថា កន្លែងខ្លាញ់ៗ ជាពិសេសគេនិយាយអំពីរឿងលុយជាធំជាងសមត្ថភាពទៅទៀត។ គេបានបន្តទៀតថា ទោះជាកិច្ចការប្រឡងធ្វើមិនកើតក៏ដោយក៏គេបានប្រឡងជាប់ដែរព្រោះ គេមានលុយផ្ទាប់កាន់ជាទ្រនាប់ដៃហុច ទាន់ពេលវេលាទៅតាមខ្សែទុយោ….។ នេះគឺ ជារឿងគួរឲ្យចុកចាប់ណាស់ចំពោះ កូនសិស្សជាអ្នកក្រ ដែលខំសរសេរបានត្រឹមត្រូវល្មមនឹងប្រឡងជាប់ដែរ តែត្រូវទទួលរងនូវវាសនាអភព្វបែរជាប្រឡងធ្លាក់ទៅវិញតាមរយៈ អ្នកមានលុយគេទិញប្រជែងយកកន្លែងរបស់ខ្លួនទៅបាត់យ៉ាងអស់សង្ឃឹម។
ប៉ុន្តែក្នុងសម័យនៃការកែទម្រង់នៃការសិក្សានិងការកែទម្រង់នៃការប្រឡងនេះ តើបញ្ហាប្រឡងប្រជែងធ្វើការនានានៅមានរបៀបរបបចាស់ ដូចបានរៀបរាប់ដោយសង្ខេបមកនេះដែរ ឬទេ? ប្រសិនបើរបៀបរបបចាស់នេះនៅតែមានដដែលនោះគឺ សិស្សជាអ្នកក្រីក្រប្រាកដ ជាទទួលនូវការចុកចាប់រកទីបញ្ចប់គ្មានទេ ហើយក៏មិនមានសង្ឃឹមថា បានលើកស្ទួយជីវភាពគ្រួសារឲ្យមានមុខមានមាត់នៅក្នុងសង្គមដូចគេនោះដែរ។
គេបានបញ្ជាក់ថា ជោគជ័យនៃការប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ ២ឆ្នាំកន្លងមកនេះគឺ ជាការប្រព្រឹត្តទៅដ៏ល្អប្រសើរណាស់។ គេតែងសរសើរជាទូទៅថា ជាការប្រឡងប្រកបដោយភាពត្រឹមត្រូវ និងមានយុត្តិធម៌ ឬហៅថា បើសិស្សចេះទើបប្រឡងជាប់ តែបើសិស្សមិនចេះទេក៏ មិនអាចប្រឡងជាប់ដែរ។ កិត្តិស័ព្ទដ៏ល្អនៃការប្រឡងនេះ ចំពោះមជ្ឈដ្ឋាននៃសិស្ស ដែលមានមាតាបិតាជាកសិករក្រីក្រភាគច្រើននោះយល់ថា ប្រសិនបើការប្រឡង ឬធ្វើតេស្តសម្រាប់ជ្រើសរើស បុគ្គលិកមន្ត្រីរាជការគ្រប់ក្រសួង ឬគ្រប់វិស័យបានប្រព្រឹត្តទៅដោយយុត្តិធម៌ដូចនេះ នោះទើបកូនអ្នកក្រ មាន លទ្ធភាពក្នុងការប្រឡងប្រជែងនឹងគេដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញបើគេនៅតែខ្សឹបខ្សៀវ តែពីរឿងលុយទៀតនោះ គឺ ប្រាកដជាអ្នកក្រ មិនអាចងើបមុខមាត់រួចនោះឡើយ។
ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្តី បើក្រសួងអប់រំ ក៏ដូចជារាជរដ្ឋាភិបាល មានតម្រូវការធនធាន មនុស្សប្រកបដោយគុណភាពនោះ ក៏មតិទូទៅបានធ្វើការសន្និដ្ឋានថា ការប្រឡងប្រជែងជ្រើសរើស បុគ្គលិកមន្ត្រីរាជការក៏មិនខុសពីរបៀបរបបនៃការប្រឡងបាក់ឌុបកន្លងមកដែរ។ មានន័យថា ភាពយុត្តិធម៌ និងតម្លាភាពព្រមទាំងការលុបបំបាត់ឲ្យអស់នូវអំពើពុករលួយគ្រប់រូបភាពនោះ ទើបជាការធានានូវគុណភាពនៃធនធានមនុស្សសម្រាប់ជំរុញការងារអភិវឌ្ឍន៍ជាតិឲ្យស្ទុះលឿនទៅមុខ។ ផ្ទុយទៅវិញបើធនធានមនុស្សកើតឡើងដោយសារលុយប្រកបដោយអំពើរពុករលួយនោះក៏មិនអាចធ្វើឲ្យការងារសង្គមរីកចម្រើនទៅបាននោះដែរ៕
សិស្សក្រីក្រ ចង់ឲ្យការប្រឡងប្រព្រឹត្តទៅដោយយុត្តិធម៌
0 Comments