ភ្នំពេញ ៖ សមាគមគ្រូពេទ្យវះកាត់កម្ពុជា សហការជាមួយក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ក្រោមការជួយឧបត្ថម្ភពីគ្រូពេទ្យមកពីសិង្ហបុរី និងនិងសមាគមគ្រូពេទ្យវះកាត់ឆ្អឹងខ្នងអាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក ដែលហៅកាត់ថាAPSS កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី២៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៩ បានចុះពិនិត្យសុខភាពឆ្អឹងខ្នង ដល់សិស្សវិទ្យាល័យព្រះស៊ីសុវត្ថិ ប្រមាណជាង៣០០នាក់ ដោយឥតគិតថ្លៃ។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ឈឿន វុឌ្ឍី ប្រធានសមាគមគ្រូពេទ្យវះកាត់កម្ពុជា និងជាប្រធានផ្នែកវះកាត់មន្ទីរពេទ្យកុមារជាតិបានមានប្រសាសន៍ថា នេះគឺជាលើកដំបូងហើយ ដែលក្រុមគ្រូពេទ្យយើងបានចុះស្រាវជ្រាវរកជំងឺវៀចឆ្អឹងខ្នងនៅតាមសាលារៀន ហើយយើងនឹងបន្តធ្វើនៅទូទាំងប្រទេស ហើយចុងក្រោយ យើងនឹងពិនិត្យមើលជំងឺឆ្អឹងខ្នងនេះ ជាប្រចាំថ្ងៃប្រចាំខែ និងប្រចាំឆ្នាំតែម្តង ក្នុងគោលបំណង ដើម្បីលើកកម្ពស់សុខភាពដល់សិស្សនៅតាមសាលា។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានបន្តថា ការចុះពិនិត្យសុខភាពឆ្អឹងខ្នងដល់សិស្សសាលានៅវិទ្យាល័យព្រះស៊ីសុវត្ថិ ដែលមានអាយុពី៩ ដល់១៩ឆ្នាំនេះ គឺដើម្បីស្វែងរកថា តើមានសិស្សប៉ុន្មាននាក់មានឆ្អឹងខ្នងវៀច ដើម្បីយើងអាចព្យាបាលឲ្យបានទាន់ពេលវេលាព្រោះថាកន្លងមកមានមាតាបិតាមួយចំនួនបានយកកូនរបស់ខ្លួនដែលមានជំងឺវៀចឆ្អឹងខ្នងទៅព្យាបាលហាក់ដូចជា ចង់យឺតពេលទៅហើយ ធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពរំខានដល់ការសិក្សារបស់ពួកគេ។ ដូចនេះ គោលបំណងធំ នៃការចុះពិនិត្យនាពេលនេះ គឺចង់ឲ្យរកសិស្សមាន វៀចឆ្អឹងខ្នងនេះ ដើម្បីដាក់ការព្យាបាលឲ្យបានទាន់ពេលវេលា។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ឈឿន វុឌ្ឍី បានបន្តទៀតថា ការវៀចឆ្អឹងខ្នងមានមូលហេតុច្រើន គឺអាចបណ្តាលមកពីកំណើត ការខ្សោយសាច់ដុំទាំងមូល ការពិការចលករខួរក្បាល តែភាគច្រើន គឺជំងឺនេះមិនមានរោគសញ្ញាអ្វីមកបញ្ជាក់ឲ្យបានច្បាស់លាស់នោះទេ ដែលកើតទៅលើកុមារដែលមានអាយុចាប់ពី៩ដល់១៣ឆ្នាំ ដែលជាវ័យមានការលូតលាស់ខ្លាំង។
លោកបានបន្ថែមទៀតថា ការវៀចឆ្អឹងខ្នងនេះ កើតឡើងភាគច្រើនទៅលើកុមារី គឺក្នុងចំណោម១០នាក់ មាន៩នាក់ ដោយសារកត្តាហ្សែន។ ដូចនេះសូមមាតាបិតាដែលមានកូនស្រីត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ និងនាំទៅពិនិត្យមើលឆ្អឹងខ្នងយ៉ាងហោចណាស់ឲ្យបានម្តងក្នុង១ឆ្នាំ ព្រោះថាបើឆាប់រកឃើញងាយស្រួលព្យាបាលទេ តែបើចាំទុករហូតដល់ការវៀចឆ្អឹងខ្នងនេះយូររីកធំរហូតដល់ទៅ៥០ទៅ៧០ដឺក្រេ នៅពេលចាស់ទៅ អាចធ្វើឲ្យគាត់ហត់ និងជំងឺបេះដូង និងធ្វើឲ្យអាយុកាលរបស់គាត់ខ្លីជាងមនុស្សធម្មតា។
លោកបានបញ្ជាក់ថា ការវៀចឆ្អឹងខ្នងនេះបើឆ្អឹងខ្នងវៀចត្រឹមកម្រិត៣០ដឺក្រេ យើងអាចធ្វើការព្យាបាលមានប្រសិទ្ធភាពតាមរយៈការបំពាក់រណបខ្នងដែលជាបន្ទះប្លាស្ទិកដែលអាចជួយទប់មិនឲ្យឆ្អឹងខ្នងបន្តវៀចទៅមុខទៀតបាន ហើយនៅពេលកុមារលែងលូតលាស់ទៅ គឺលែងមានការវៀចឆ្អឹងខ្នងទៀតហើយ។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីកុមារមានការវៀចឆ្អឹងខ្នងធំ គឺមានតែវិធីវះកាត់ប៉ុណ្ណោះ ដែលមាតាបិតាត្រូវចំណាយថវិកា និងពេលវេលា ពិសេសប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្ត ហើយកុមារក៏មិនបានចូលរៀនដោយសារតែសម្រាកព្យាបាលជំងឺ។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានពន្យល់ថា មនុស្សម្នាក់ មានរោគសញ្ញាវៀចឆ្អឹងខ្នងដែលសម្គាល់ទៅលើស្មាម្ខាង ឬឆ្អឹងត្រគាកអាចខ្ពស់ជាងម្ខាងទៀត ឆ្អឹងស្លាបប្រជៀវម្ខាងអាចខ្ពស់ជាង ឬផុសឡើងច្បាស់ជាងម្ខាងទៀត។ នៅពេលដែលដៃទាំងពីរទម្លាក់ចុះក្រោមទៅចំហៀងខ្លួនម្ខាងធម្មតាគំលាតដៃ និងដងខ្លួនម្ខាងអាចធំជាងម្ខាងទៀត និងចង្កេះម្ខាងអាចរាបស្មើជាងម្ខាងទៀតផ្នត់ស្បែកអាចមាននៅលើចង្កេះម្ខាង។
លោកបានឲ្យដឹងទៀតថា ការវៀចឆ្អឹងខ្នងមិនមែនជាជំងឺឆ្លងដែលឆ្លងពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ទៀតនោះទេ ហើយគេក៏មិនអាចធ្វើអ្វីមួយដើម្បីការពារមិនឲ្យវាកើតបានដែរ ហើយវាមិនមែនបណ្តាលមកពីកាន់សៀវភៅធ្ងន់ៗ ស្ពាយកាតាបលើខ្នងឥរិយាបថមិនត្រង់ខ្លួននៅពេលដេកឈរអង្គុយ ឬបណ្តាលមកពីខ្វះសារជាតិកាល់ស្យូមឡើយ៕
Source: Kampuchea Thmey Daily
0 Comments