Ad Code

ប្រាសាទលលៃ​ នៅតែ​មាន​ការ​ចាប់អារម្មណ៍​ពី​សំណាក់​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​​ជាតិ​ និង​អន្តរជាតិ



សៀមរាប ​៖ ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ​សូម​នាំ​អារម្មណ៍​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍​ជាតិ​និង​អន្តរជាតិ​មក​អាន​ពី​ប្រវត្តិ​និង​ទេសភាព​នៃ​ប្រាសាទលលៃ។ ប្រាសាទ​នេះ​ស្ថិតនៅ​ខាងជើង​ផ្លូវជាតិ​លេខ​៦ ក្នុងភូមិ​លលៃ ឃុំ​ប្រាសាទបាគង ស្រុក​ប្រាសាទបាគង ខេត្តសៀមរាប​។

ប្រាសាទ​នេះ ​ស្ថិតនៅ​កណ្តាល​បារាយណ៍ "​ឥន្ទ្រ​តា​ដាក​" ដែល​មាន​បណ្តោយ​ប្រវែង ៣៨០០​ម៉ែត្រ និង​ទទឹង ៣០០​ម៉ែត្រ នៅ​ជិត​ព្រះ វិហារ​វត្ត​លលៃ​។ ឈ្មោះ​ប្រាសាទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ប្រជាជន​នា​សម័យ​ក្រោយ​អង្គរ​ហៅ​តៗ​គ្នា​មក ប៉ុន្តែ​ឈ្មោះ​ដើម​នៃ​ប្រាសាទ​នេះ​គឺ ឥ​ស្វ​រលោក ដែល​ត្រូវបាន​កសាង​នៅ​ឆ្នាំ​៨៩៣ ដោយ​ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័នទី​១ ដែលជា​បុត្រ​របស់​ព្រះបាទ​ឥន្ទ្រ​វរ្ម័នទី​១​។



ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័នទី​១ ឡើង​គ្រង​រាជ​បន្ត​ពី​ព្រះបិតា​របស់​ព្រះអង្គ ចាប់ពី​ឆ្នាំ​៨៨៩-៩១០​នៃ​គ​.​ស ហើយ​បាន​កសាង​ប្រាសាទលលៃ​នៅ​ឆ្នាំ​៨៩៣ ដើម្បី​ឧទ្ទិស​ដល់​ដួង​ព្រលឹង​របស់​ព្រះ​មាតា​និង​បិតា ជីដូន និង​ជីតា​របស់​ព្រះអង្គ​។​

ប្រាសាទលលៃ​មាន​តួ​ប៉ម​៤ ធ្វើ​ពី​ឥដ្ឋ សង់​រៀង​ជា​ពីរ​ជួរមុខ​ក្រោយ​ស្ថិតនៅលើ​ទីទួល​ខ្ពស់​កណ្តាល បារាយណ៍ មាន​សិលាចារឹក​ដូច​ប្រាសាទ​ព្រះ​គោ បែរមុខ​ទៅ​ទិសខាងកើត ហើយ​មាន ទ្វារ​បញ្ឆោត​បី​ទិស​ទ្វារ​ចូល​មួយ នៅ​លើ មេ​ទ្វារ​ប៉ម​ទាំង​៤ មាន​សិលាចារឹក​ចារ​ស្មើ​ដៃ​ប្រៀប​ដូច​អក្សរពុម្ព។ ចំណែក​ផែ្ត​រលើ​ទ្វារ​មាន ក្បាច់រចនា​នៅ អម​មាត់ទ្វារ​ក្នុង​ប្រអប់ មាន​ចម្លាក់​ជា​រូប​ប្រាសាទ​មាន​ទ្វារបាល​ដៃ​កាន់ ស៊ែរ​រី​ត្រីសូល៍។ តួ​ប៉ម​នីមួយៗ មាន​តម្កល់​សិវលិង្គ​មិនតែប៉ុណ្ណោះ​មាន​ឈ្មោះ​ អ្នក​បម្រើ​ដែល​ទទួល នាទី​ផ្សេងៗ​ពី​គ្នា​ក្នុង​ការថែទាំ​និង រៀបចំ​កិច្ច​បូជា​ប្រចាំ​ប៉ម​នីមួយៗ។ ប្រាសាទ​នេះ​ប៉ម​ប្រាសាទ​មួយ​ដួល​រលំ​ជិត​អស់ នៅសល់ តែមួយ​ផ្ទាំង​តូច​ប៉ុណ្ណោះ រីឯ​ប៉ម​បី​ទៀត មាន​សភាព​ចាស់ ទ្រុឌទ្រោម​ខ្លាំង ហើយ​នៅពេល​បច្ចុប្បន្ន។ ប្រាសាទលលៃ​កសាង​នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី​៩ នៃ​គ​,​ស​៨៩៣ ដោយ​ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័ន​ទី​១ ដើម្បី​ឧទ្ទិស​ថ្វាយ ដល់​ព្រះ​ឥសូរ ក្នុង សាសនាព្រាហ្មណ៍។

តាម​សិលាចារឹក​របស់​ប្រាសាទ​នេះ បាន​លំអិត​អំពី​ពេលវេលា​ល្អ ដែល​គេ​ដេញ​គន់គូរ​ឡើង ដើម្បី​ប្រារព្ធ ពិធី​ឆ្លង​ពេល​ដែល ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័នទី​១ កសាង​ប្រាសាទលលៃ នេះ​ប្រហែលជា​ព្រះអង្គ​ចាប់ផ្តើម​អនុវត្ត​គំរោង​ផ្លាស់​រាជធានី​ពី "​ហរិហរាល័យ​" (​តំបន់​រលួស​សព្វ​ថៃ្ង​) ទៅជា "​យ​សោធរ​" (​តំបន់​ឧទ្យាន​អង្គរ​សព្វ​ថៃ្ង​) ជា​បណ្តើរៗ ។ តាម​សិលាចារឹក​ដដែល​ឲ្យ​ដឹង​ដែរ​ថា​ទឹក នៅក្នុង​បារាយណ៍​នេះ។ គឺ​សម្រាប់​ការប្រើប្រាស់​នៅ​ទីក្រុង​ហរិ​ហ​រា​ល័យ និង​សម្រាប់​ធ្វើ​ស្រែចំការ​នៅ​តំបន់ នេះ​បច្ចុប្បន្ន​ស្រះ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ប្រាសាទ បាត់​អស់ហើយ​ក្លាយទៅជា​វាលស្រែ។



ប្រាសាទលលៃ​បាន​កសាង​ឡើង​នៅក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ្ម័នទី​១ ក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី​៩ ឧទ្ទិស​ដល់​សាសនា​ហិណ្ឌូ ។ ប្រាសាទ​នេះ​ស្ថិត​នៅ​លើ​ទីទួល​ខ្ពស់​កណ្តាល​បឹង​បារាយណ៍​ព្រះ​ឥសូរ (​សព្វថ្ងៃនេះ​ពុំ​មាន​ទឹក​ទៀត​ឡើយ​) ប្រកបដោយ​ប្រាសាទ​ជា ច្រើន​ខ្នង មានការ​តុបតែង​ដោយ​រូប​ទេពធីតា​ឆ្លាក់​ដ៏​ល្អ​វិចិត្រ ។ ប្រាសាទ​មួយ​ដែល​ស្ថិតក្នុង​អាណាចក្រ​ហរិ​ហ​រា​ល័​យៈ។ ប្រាសាទលលៃ​ជា​ប្រាសាទ​មួយ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ក្នុងចំណោម​ក្រុម​ទេវស្ថាន ក្រុង​ហរិ​ហ​រា​ល័​យៈ។ ប្រាសាទ​នេះ​កសាងឡើង​នៅ​ចំ​កណ្តាល​បារាយ​ណ៍​ព្រះ​ឥសូរ។ ព្រះបាទ​ឥន្ទ្រ​វរ្ម័នទី​១​កសាង​បារាយណ៍​នេះ​ឡើង​ដើម្បី​ការពារ​សត្រូវ ប៉ុន្តែ​ព្រះអង្គ​ក៏បាន​ផ្លាស់​រាជធានី​នេះ​ទៅ​ឯ​ក្រុង​ព្រះ​នគរ​វិញ​ដោយ ហេតុ​ថា​មិនអាច​ពង្រីក​អាណាចក្រ​របស់​ព្រះអង្គ​នៅឯ​ក្រុង​ហរិ ហ​រា​ល័​យៈ​អោយ​ធំ​ជាង​នេះ​បាន។ ដូច្នេះហើយ​បានជា​ឈ្មោះ​របស់​ក្រុង​ហរិ​ហ​រា​ល័​យៈ​ត្រូវបាន​រលាយបាត់ តាំងពី​ពេលនោះ​មក​។

​តើ​ប្រាសាទលលៃ​មាន​អ្វី​ទស្សនា​ខ្លះ​? ប្រាសាទលលៃ​កសាងឡើង​នៅលើ​ជើង​គ្រឹះ​ដែលមាន​ទទឹង ៨០​ម៉ែ​ត្រ បណ្តោយ​៩០​ម៉ែ​ត្រ ធ្វើ​អំពី​ឥដ្ឋ​ទាំងអស់​មាន​គោ​បុ​រៈ​ផ្នែក​ខាងកើត​តែមួយ​ប៉ុណ្ណោះ។ ប្រាសាទ​នេះ​ជា​ក្រុម​ប្រាសាទ​ដែលមាន​ទាំងអស់​៤ ពីរ​ខ្នង​ស្ថិតនៅ​ជួរ​ទិសខាងកើត និង ទិស​ខាងលិច ចំណែកឯ​ប្រាសាទពីរ​ទៀត​ស្ថិតនៅ​ជួរ​ទិស​ខាងជើង​និង ខាងត្បូង​មាន​សិលាចារឹក​ស្រដៀង​នឹង​ប្រាសាទ​ព្រះ​គោ ខុសគ្នា​ត្រង់​ចំនួន​ប្រាសាទ​ប៉ុណ្ណោះ។ រូបចម្លាក់​នៅ​ប្រាសាទលលៃ ទោះបីជា​មានការ​ទ្រុឌទ្រោម​ខ្លាំង​ក៏ដោយ ក៏​នៅមាន​ក្បាច់ចម្លាក់​ដ៏​រស់​រវើក​តាម​ស៊ុមទ្វារ និង ចម្លាក់​ថ្មភក់​នៅលើ​ផ្តែរ ដែល​គេ​អាច​សន្និដ្ឋាន​បាន​ថា ប្រាសាទ​ដែល​នៅ​ទិសខាងកើត​មាន​ហោង​ជាង​រូប​ព្រះឥន្ទ្រ​គង់​លើ ដំរី​ឯរាវ័ណ។ ផ្នែក​ខាងឆ្វេង និង​ខាងស្តាំ​របស់​ក្បាលដំរី​ឯរាវ័ណ​មាន​កម្រងផ្កា។ នៅ​ហោជាង​លើ​ផ្តែរ​ជា​ចម្លាក់​ផុស​របស់​តាបស​ទាំងអស់​ដែលមាន ៨ អង្គ កំពុងតែ​អង្គុយ​សមាធិ​តាំង​សិល្ប៍។



ចំណែកឯ​ចម្លាក់​នៅ​ស៊ុមទ្វារ​ធ្វើ​អំពី​ថ្មភក់​ជា​រូប​សិង្ហ​ពាំ​កម្រង ផ្កា ។ នៅ​ហោជាង​លើ​ផ្តែរ​ជា​ចម្លាក់​ផុស​របស់​តាបស​ទាំងអស់​ដែល​មាន ៨​អង្គ កំពុងតែ​អង្គុយ​សមាធិ​តាំង​សិ​ល្ប៍។ ចំណែកឯ​ចម្លាក់​នៅ​ស៊ុមទ្វារ​ធ្វើ​អំពី​ថ្មភក់​ជា​រូប​សិង្ហ​ពាំ​កម្រង ផ្កា។ ទោះបីជា​ចម្លាក់​ភាគច្រើន​ត្រូវ​បាន​រលាយ​បាត់ និង​ត្រូវ​បំផ្លិចបំផ្លាញ​ក៏ដោយ​ក៏​គេ​នៅតែ​ចាត់ទុកថា​សិល្បៈ​ដ៏​ស្អាត វិចិត្រ​ក្នុង​ទម្រង់​សិល្បៈ​សម័យ​ព្រះ​គោ ឬ ក្នុង​យុគសម័យ​អាណាចក្រ​ហរិ​ហ​រា​ល័យ​ដែរ​។

ដូច​ពាក្យ​កំណាព្យ​ដែល​គេ​តែង​ឡើង​ដើម្បី​រម្លឹក​ស្នាដៃ​ដូនតា​ថា គន់មើល​ទស្សនា ប្រាសាទលលៃ​ឃើញ​ភាព​ចាស់​វៃ ដ៏​យូរ​ជាងគេ​សាង​រាប់ពាន់​ឆ្នាំ ដល់​សព្វថ្ងៃ​ដែរ​ទាក់ភ្នែក​ខ្ញុំ​ទ្វេ​ឲ្យ​ចង់ទៅ​លេង​ហើយ​បាន​កសាង សតវត្សរ៍​ទី​៩​មាន​ភាព​មាំមួន នៃ​តួ​ប្រាសាទ​សម័យអង្គ​នោះ មាន​ភាព​វៃឆ្លាត​គឺជា​ព្រះបាទ​យ​សោ​វរ​វ្ម័​នទី​១​ឋិត​ប៉ែក​ខាងកើត នៃ​ក្រុង​សៀមរាប បែរ​ស្ថិត​ខាងជើង ប្រាសាទបាគង រីក​ដុះ​ដំបូង នៃ​បូរាណ​ខ្មែរ ទាញ​អ្នក​មក​ដែរ​ទៅលេង​កុំ​ខាន បើ​អ្នកទេសចរ បាន​និង​ទៅលេង មានចិត្ត​ស្ញប់ស្ញែង ក្តុកក្តួល​ហឫទ័យ អាជ្ញាធរ​ច្នៃ​បាន រីក​ស្រស់ប្រិមប្រិយ​រីកមុខ​មាត់​ថ្មី​នៃ​ប្រាសាទ​ដូនតា​យើង៕



Source: Kampuchea Thmey Daily

Post a Comment

0 Comments

Close Menu