ភ្នំពេញ ៖ តាំងពីបុរាណរៀងមក ព្រះពុទ្ធសាសនានិងសាវ័កឬអ្នកបួសក្នុងសង្គមខ្មែរ មានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការផ្តល់ការអប់រំខាងផ្នែកស្មារតីនិងសីលធម៌សង្គមនិងសីលធម៌អ្នកបួស។
ពេលបច្ចុប្បន្ននេះគេសង្កេតឃើញថា ផ្នែកសំភារៈដូចជាកុដិ សាលាឆាន់ ព្រះវិហារតាមវត្តអារាមទូទាំងប្រទេស ហាក់រីកចម្រើនគួរកត់សំគាល់ ប៉ុន្តែផ្នែកការអប់រំវិន័យព្រះសង្ឃវិញហាក់នៅមានកំរិត ដែលនាំឲ្យកើតមាននូវការប្រាសចាកវិន័យសង្ឃមួយចំនួនដោយអន្លើ ប្រការនេះធ្វើឲ្យបាត់បង់នូវជំនឿនិងការគោរពចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនានៅកម្ពុជានៃចំណែកណាមួយនោះផងដែរ។
ដើម្បីចូលរួមចំណែកក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើនេះ មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវអាស៊ីសហការជាមួយវិទ្យាស្ថានមនុស្សសាស្ត្រនិងវិទ្យាសាស្ត្រសង្គមនៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជាបានរៀបចំសិក្ខាសាលាស្តីពី”សង្គតិភាពព្រះពុទ្ធសាសនា ដើម្បីពង្រឹងនិងអភិវឌ្ឍវិស័យពុទ្ធចក្រនិងអាណាចក្រក្នុងសង្គមកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន ការពង្រឹងសង្ឃវិន័យ”ក្រោមការឧបត្ថម្ភរបស់មូនិធិកូរ៉េសំរាប់ការសិក្សាជាន់ខ្ពស់ កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី១៩ខែតុលាឆ្នាំ២០១៨ដោយមានការនិមន្តនិងអញ្ជើញថ្នាក់ដឹកនាំព្រះសង្ឃនិងអ្នកស្រាវជ្រាវពីវិស័យព្រះពុទ្ធសាសនាដើម្បីចូលរួមធ្វើបទបង្ហាញនិងចែករំលែកបទពិសោធន៍ពីគ្នាទៅវិញទៅមក។
លោកបណ្ឌិតសភាចារ្យ ស៊ុំ ឈុំប៊ុន នាយកមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវអាស៊ីបានមានប្រសាសន៍ថាអង្គសិក្ខាសាលាដែលបានរៀបចំឡើងនេះគឺក្នុងគោលបំណងឈ្វេងយល់អំពី មធ្យោបាយនានានៃការពង្រឹងនិងការអភិវឌ្ឍន៍វិស័យព្រះចក្រនិងអាណាចក្រ ផលប៉ះពាល់ដោយការមិនគោរពតាមសង្ឃវិន័យរបស់ព្រះសង្ឃមួយចំនួនមួយចំនួននៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា បញ្ហាប្រឈមនិងដំណោះស្រាយ។
លោកបណ្ឌិតសភាចារ្យ ស៊ុំ ឈុំប៊ុន បន្តថា ក្រោយពីប្រារព្ធនូវសិក្ខាសាលាជាតិនេះយើងនឹងទទួលបាន នូវការចូលរួមពីមន្ត្រីសង្ឃជាន់ខ្ពស់ ព្រះសង្ឃ ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធនិងអ្នកស្រាវជ្រាវពីរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជាការពិភាក្សាលើការពង្រឹងវិន័យសង្ឃ រកឲ្យឃើញនូវបញ្ហាប្រឈមនិងដំណោះស្រាយនានា និងការរៀបចំបាននូវផែនការយុទ្ធសាស្ត្រសំរាប់អភិវឌ្ឍន៍ដើម្បីរម្ងាប់អធិករជា បាតុភូតអវិជ្ជមាននានា នៅក្នុងវិស័យព្រះពុទ្ធសាសនានៅក្នុងសង្គមកម្ពុជាយើង។
លោកបណ្ឌិតសភាចារ្យ សុខ ទូច ប្រធានរាជាបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជាមានសុទ្ធិដ្ឋិនិយមថា ព្រះពុទ្ធសាសនានៅតែដើរតួនាទីសំខាន់និងជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងសង្គមនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជានិង បានដាក់ពុទ្ធសាសនាថាជាសាសនារបស់រដ្ឋផងដែរ។ ពុទ្ធសាសនាអប់រំមនុស្សឲ្យទៅជាមនុស្សដែលពឹងខ្លួនឯងសម្រេចវាសនាដោយខ្លួនឯង(អត្តហិអត្តនោនាថោ)ជាអ្នកមានការអភិវឌ្ឍដោយបរិបូរណ៍និងមានសេរីភាពលើជីវិតរបស់ខ្លួន។ ពុទ្ធសាសនាបានស្នើនូវវិធីដែលអាចអនុវត្តបាន ក្នុងការស្វែងរកសន្តិភាព ដោយចាប់ផ្តើមពីការស្រលាញ់នូវសន្តិភាព ដោយបុគ្គលម្នាក់ៗជាមុន និងការរស់នៅក្នុងវិថីជីវិតអហិង្សា ព្រមទាំងការដោះស្រាយទំនាស់ដោយប្រើហេតុផលនិង ការយោគយល់គ្នាដើម្បីបញ្ចប់សង្គ្រាម។ តែសន្តិភាពនោះក៏នឹងអាចបាត់បង់ បើសង្គមនោះមានពលរដ្ឋដែលបាត់បង់នូវចិត្តវិញ្ញាណ និងសីលធម៌ក្នុងសន្តានចិត្តឬពលរដ្ឋខ្លួនមានជំងឺផ្លូវចិត្ត ហើយជាពិសេសទៅទៀតនៅពេលពលរដ្ឋបាត់បង់ជំនឿលើព្រះពុទ្ធសាសនា។
ទន្ទឹមនឹងនោះលោកបណ្ឌិត្យសភាចារ្យ សុខ ទូច បានស្នើដល់ស្ថាប័នដែលពាក់ព័ន្ធមានក្រសួងធម្មការនិងសាសនា ពុទ្ធិកសិក្សា រួមនឹងអ្នកស្រាវជ្រាវជំនាញ ធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវរួមគ្នាក្នុងវិស័យព្រះពុទ្ធសាសនាអំពីបញ្ហាដែលកំពុងចោទមានមូលហេតុដែលនាំឲ្យពុទ្ធសាសនាមានការធ្លាក់ចុះដើម្បីស្វែងរកនូវធាតុចូលដាក់ជូនដល់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាធ្វើការពិនិត្យនិងសំរេច កែប្រែធ្វើយ៉ាងដើម្បីឲ្យពុទ្ធសាសនាមានការរីកចំរើនឡើងវិញ។
ជាទិសដៅនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវនេះ លោកបណ្ឌិតប្រធាន ក៏បានធ្វើការណែនាំដល់មន្ត្រីស្រាវជ្រាវរបស់វិទ្យាស្ថានមនុស្សសាស្ត្រនិងវិទ្យាសាស្ត្រសង្គម ឲ្យសិក្សាទៅលើប្រធានបទ”តើប្រជាជនមានចំនួនប៉ុន្មានដែលរស់នៅក្នុងតំបន់មួយអាចសង់វត្តអារាមបាននិងក្នុងមួយវត្តត្រូវមានលោកប៉ុន្មានអង្គ? ” និងប្រធានបទ”តើត្រូវរៀនសិនចាំបួស ឬក៏បួសហើយទើបរៀន?” ដើម្បីរកធាតុចូលនិងធ្វើសំណើច្បាប់ទៅសភាអនុម័តព្រោះព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនារបស់រដ្ឋ៕
Source: Kampuchea Thmey Daily
0 Comments