ការសិក្សារបស់សិស្សគឺជាការបណ្តុះប្រាជ្ញាស្មារតីអោយភ្លឺថ្លា ដើម្បីបានទទួលនូវចំណេះដឹងលើគ្រប់មុខវិជ្ជា ជាតម្រូវការតាមកម្រិតនៃការសិក្សា។ អ្នកប្រាជ្ញខាងការអប់រំលើសកលលោក បានទុកទ្រឹស្តីបង្ហាញថា សុខភាពផ្លូវកាយមានការទាកទង់នឹងសុខភាពផ្លូវចិត្ត។ មានន័យថា បើរាងកាយរបស់សិស្ស មានសុខភាពល្អនោះតែងបណ្តាលអោយសិស្សនោះមានសុខភាពផ្លូវចិត្តបានល្អ។ ឯសុខភាពផ្លូវចិត្តនោះហើយដែលប្រៀបដូចជាច្រកទ្វារចូលនៃចំណេះវិជ្ជាទៅក្នុងខ្លួនសិស្សនោះដែរ។
ទាក់ទងនឹងបញ្ហាសុខភាពរាងកាយនេះគេតែងមានទម្លាប់ជាសកលទៅហើយថា កើតឡើងដោយពលកម្មនៃរាងកាយ ដូចជាការលេងកីឡាដែលធ្វើអោយសាច់ដុំមានចលនា និងធ្វើអោយគំនិតប្រាជ្ញាមានការឆ្លាតវាងវៃដោយគិតទៅតាមក្បួនច្បាប់នៃល្បែងនោះផង។ ហេតុផលដ៏ល្អ ដែលមានការទាក់ទង នឹងសកម្មភាពផ្លូវគំនិត ឬផ្លូវចិត្តទៅនឹងចលនាឬសកម្មភាពនៃសាច់ដុំនោះហើយទើបក្នុងសម័យថ្មីនេះនៅកម្ពុជាយើងមានការបង្កើតក្រសួងមួយហៅថា ក្រសួងអប់រំយុវជន និងកីឡា។ មានន័យថា ក្នុងការអប់រំដែលមានការបង្រៀន និងការរៀនជាមូលដ្ឋាននោះក៏មានការប្រាស្រ័យទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ជាមួយនឹងការហាត់ឬការលេងកីឡារបស់សិស្សនោះដែរ។
បើយើងធ្វើការរំលឹកប្រកបដោយការពិចារណាម្តងទៀតដើម្បីបញ្ជាក់អោយបានច្បាស់អំពីការទាក់ទង នឹងការរៀនសូត្ររបស់សិស្សទៅនឹងការលេងកីឡារបស់សិស្សដែរនោះគឺមានការបង្ហាញដូចតទៅនេះ៖
ចំពោះការរៀនសូត្រលើគ្រប់មុខវិជ្ជាស្របទៅតាមកម្មវិធីនោះវាជាសកម្មភាពក្នុងខួរក្បាលសុទ្ធសាធតែម្តង ឬគេហៅថា ជាសកម្មភាពនៃគំនិតប្រកបដោយការយល់ឃើញការជឿជាក់ ឬការចេះចាំ និងបន្តការកែច្នៃថែមទៀតទៅតាមការយល់ដឹងផ្ទាល់ខ្លួន។ ឯការចេះចាំ និងការយល់ដឹងនេះក៏កើតឡើងតាមរយៈការងារអនុវត្តឬការដកពិសោធន៍ជាក់ស្តែង ប្រកបដោយការផ្ចិតផ្ចង់តម្រង់ស្មារតីអោយដោតទៅលើមេរៀននោះដែរ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញបើអារម្មណ៍សិស្សនោះមានភាពរាយមាយ ឬរវើរវាយនោះ ក៏មិនអាចបានចេះចាំច្បាស់ពិតប្រាកដនោះទេ។
ចំណែកឯការលេងកីឡារបស់សិស្សវិញនោះគឺសិស្សមានបំណងចង់ឈ្នះរៀងៗខ្លួន។ បានសេចក្តីថា ម្ខាងៗនៃភាគីអ្នកលេងកីឡានោះតែងចង់ដណ្តើមបាននូវជ័យជំនះ។ ប៉ុន្តែត្រង់ការទទួលបានជ័យជំនះ ឬក៏ជាការបរាជ័យនោះវាជារឿងធម្មតារបស់អ្នកកីឡា ដែលតែងមានម្ខាងឈ្នះនិងក៏មានម្ខាងចាញ់យ៉ាងនេះដែរ។ ឯអ្វីដែលជារឿងសំខាន់សម្រាប់សិស្សជាអ្នកកីឡានោះគឺក្នុងសកម្មភាពកំពុងប្រព្រឹត្តទៅនៃការប្រកួតនោះ ក្រុមកីឡាករទាំងសងខាងតែងបញ្ចេញអស់នូវសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនដោយឥតមានការលាក់តម្រិះ ឬជាការលាក់កម្លាំងនោះទេ។ បើតាមសកម្មភាពនៃការលេងនោះគេបានដឹងថា ទាំងកម្លាំងចិត្តប្រាជ្ញាស្មារតីនិងទាំងកម្លាំងកាយតែងឋិតនៅស្របគ្នា ឬនៅជាមួយគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញបំផុត។ ជាពិសេសគេហៅថា មានល្បិចក្នុងការលេងដោយប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃគួបផ្សំនឹងបច្ចេកទេសនៃការលេងនោះទើបរកឃើញនូវជ័យជំនះលើភាគីម្ខាងនោះ។ ត្រង់ចំណុចនៃការធ្វើសកម្មភាព ដោយការរិះគិតបានឆាប់រហ័សភ្លាមៗនេះហើយដែលជាមូលដ្ឋាននៃការអប់រំមួយដ៏ប្រសើរដើម្បីអោយសិស្សមានសុខភាពខាងរាងកាយបានរឹងមាំល្អផង និងមានប្រាជ្ញាឈ្លាសវៃផង។
ជាក់ស្តែងបច្ចុប្បន្ននេះការអប់រំបែបទំនើបក្នុងសកលលោកបានងាកមករកការលេងកីឡាតែម្តង។ ដូចគេឃើញក្រុមកីឡាសិស្ស ឬយុវជនក្រោមអាយុ១៦ឆ្នាំបានមកលេងកីឡាបាល់ទាត់នៅស្រុកខ្មែរយើង ស្ទើររាល់ថ្ងៃចូលមកខែនេះ និងបន្តនៅខែសីហា ឆ្នាំ២០១៥ នេះទៀត។ ដ្បិតដោយសារការហាត់ ឬការលេងកីឡានេះហើយដែលនាំអោយសិស្សដើេរចាកឆ្ងាយពីគ្រឿងញៀនផង ហើយក៏ធ្វើអោយយុវជនមានសុខភាពល្អ មានប្រាជ្ញាស្មារតីភ្លឺថ្លា ឆ្លាតវាងវៃ នឹងនាំមកនូវការរៀនសូត្រពូកែ ព្រមទាំងមានការបណ្តុះបណ្តាលនូវសិទ្ធិសេរីភាព និងប្រជាធិបតេយ្យពិតប្រាកដ៕
កីឡានាំមកនូវសុខភាព និងប្រាជ្ញាវាងវៃ
0 Comments