ភ្នំពេញ ៖ ថ្ងៃទី១៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៥៤ មកដល់ថ្ងៃទី១៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៥ នេះ គឺជាខួបកំណើតសម្តេចកិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត ប៊ុនរ៉ានី ហ៊ុន សែន គម្រប់៦១ ឈានចូល៦២ ឆ្នាំ ហើយនៅក្នុងឱកាសនេះដែរ សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន ក៏បានរំលឹកពីប្រវត្តិជូចត់ខ្លះៗ ដែលមានកាលពីសម័យតស៊ូ ជាពិសេសការព្រាត់ប្រាសនៅពេលដែលសម្តេចកិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត កំពុងមានផ្ទៃពោះជាង៥ ខែនៃកំណើតលោកឧត្តមសេនីយ៍ ហ៊ុន ម៉ាណែត។
សម្តេចបានសរសេរលើផេកហ្វេកប៊ុក កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី១៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៥ ថា “ថ្ងៃនេះជាខួបកំណើតភរិយាខ្ញុំគម្រប់៦១ ឈានចូល៦២ ឆ្នាំ (១៥ ធ្នូ ១៩៥៤-១៥ ធ្នូ ២០១៥)។ មុនចូលដល់រឿងរីករាយ នៃថ្ងៃកំណើតបងចង់រំលឹករឿងឈឺចាប់ខ្លះ ក្នុងជីវិតប្តីប្រពន្ធរបស់យើង ដើម្បីចែកជូនញាតិមិត្តបានជ្រាប។ រឿងយើងជួបគ្នានិងរៀបការបងនឹងផ្សព្វផ្សាយនាពេលខាងមុខ។ រឿងកូនកំសត់ស្លាប់យ៉ាងវេទនាកាលពីថ្ងៃ១០ ខែវិច្ឆិកា១៩៧៦ បងបានសរសេរផ្សព្វផ្សាយរួចមកហើយ តែយើងនៅសល់រឿងរ៉ាវច្រើនណាស់ដែលកូនៗចៅៗយើងនិងបងប្អូនជនរួមជាតិចង់ដឹងចង់ឮ ពីប្រវត្តិនៃជីវិតប្ដីប្រពន្ធរបស់យើង។
សម្តេចសរសេរទៀតថា “បងចង់និយាយពីសោកនាដកម្មមួយទៀត ដែលយើងព្រាត់គ្នានៅថ្ងៃទី២០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៧ ក្រោមទំនួញទុក្ខស្រីប្តីព្រាត់នៅពេលដែលអូនកំពុងមានផ្ទៃពោះជាង៥ ខែនៃកំណើតកូនម៉ាណែត។ បងអត់មានជម្រើសឲ្យល្អជាងការងើបឡើងតស៊ូ ដើម្បីរំដោះជាតិនិងប្រជាជនចេញពីរបបប៉ុល ពតបានទេ ហើយក៏មិនអាចនាំអូនទៅជាមួយបានដែរ ព្រោះវាគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់។ មុនចេញដំណើរបងបានប្រឹងសរសេរសំបុត្រផ្ញើឲ្យអូនជាមួយទឹកភ្នែករាប់ពាន់ ម៉ឺនដំណក់។ សំបុត្រនោះបានទៅដល់ដៃអូននៅថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៧ តាមរយៈនឿន និរសារដែលមានចិត្តស្មោះត្រង់។ លិខិត២ ទំព័រសរសេរដោយដៃចំណុច ដែលបងចាំមិនភ្លេច គឺនូវវគ្គដំបូង និងវគ្គចុងក្រោយ។
វគ្គដំបូង (មកដល់ប្រពន្ធដ៏កំសត់របស់បង ពេលអូនកំពុងអាននូវសំបុត្រនេះរូបបងកំពុងស្ថិតនៅយ៉ាងឆ្ងាយ ឆ្ងាយរហូតដល់រូបបងមិនដឹងថា ខ្លួនឯងនៅទីណាផង)។ បងប្អូនអ្នកអានអាចឆ្ងល់ហេតុអ្វីមិនអាចដឹងបានថា ខ្លួននៅទីណា? នេះហើយជាជីវិតនៃអ្នកតស៊ូដែលចាប់ផ្តើមចលនាថ្មីមិនដឹងស្លាប់ ឬរស់? មិនដឹងទៅទិសខាងណា?។ វគ្គចុងក្រោយនៃលិខិត (បងសូមលាហើយ លាដើម្បីជួបគ្នាវិញដោយគ្មានពេលកំណត់)។ ឃ្លាចុងក្រោយបង្កប់ដោយន័យមានសង្ឃឹមផង និងគ្មានសង្ឃឹមផង។ ការព្រាត់លើកនេះមិនដឹងព្រាត់រស់ឬព្រាត់ស្លាប់។ ចាកចោលប្រពន្ធនិងកូនក្នុងផ្ទៃជាមួយទឹកភ្នែករាល់ថ្ងៃដោយ អាណិតប្រពន្ធ អាណិតប្រជាជនដែលរបប ប៉ុល ពតធ្វើបាប និងកាប់សម្លាប់រាល់ថ្ងៃ។ ថ្ងៃ៧មករា ១៩៧៩ បានផ្តល់ឲ្យប្រជាជនកម្ពុជាគ្រប់រូបដែលនៅសេសសល់ពីការកាប់សម្លាប់បានរស់រានមានជីវិត បង្កើតកូនបង្កើតចៅយ៉ាងច្រើនក្នុងនោះ ក៏មានក្រុមគ្រួសារខ្ញុំដែរ”។
សម្តេចបញ្ជាក់ដែរថា “ថ្ងៃនេះប្រពន្ធខ្ញុំអាយុគ្រប់៦១ ឆ្នាំគាត់ជាមនុស្សស្រីស្អាតជាងគេសម្រាប់ខ្ញុំ។ ឯខ្ញុំក៏ជាមនុស្សប្រុសស្អាតជាងគេសម្រាប់គាត់។ សំណាបយោងដី ស្រីយោងបុរសបងមានថ្ងៃនេះក៏មាន ចំណែករបស់អូនក្នុងនាមជាភរិយាល្អ ម្ដាយល្អ និងជីដូនល្អ។ ជូនពរអូនសុខភាពល្អ និងកុំភ្លេចបូមខ្យល់ឲ្យបងផងព្រោះមានតែអូនទេដែលមានសិទ្ធិផ្តាច់មុខបូមខ្យល់ឲ្យប្តី។
ជាមួយនឹងការលើកឡើងខាងលើនេះដែរ សម្តេចក៏បានពន្យល់ពីរូបថតរបស់សម្តេច និងសម្តេចកិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត ក្នុងសំលៀកបំពាក់ប្រពៃណីយ៉ាងស្រស់ស្អាត ដើម្បីបានបញ្ជាក់ថា សម្តេចនឹងមានកំហុស ប្រសិនបើមិនបានបកស្រាយលើរូបថតប៉ុន្មានសន្លឹកស្តីពីការរៀបការទេនោះ។ កំហុសនេះ គឺទាក់ទង និងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃរបបនយោបាយនៅកម្ពុជាទៀតផង។
សម្តេចសរសេរថា “ដោយមានសំណួរថា តើក្នុងរបប ប៉ុល ពត មានសម្លៀកបំពាក់រៀបការដូចរូបថតខ្ញុំ និងភរិយាបានស្លៀកដូចមានក្នុងរូបថតនេះ ឬទេ?។ សូមជម្រាបជូនថា ពុំមានសេសសល់ទេ នូវទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីក្នុងរយៈពេល នៃការកាន់អំណាចរបស់ពួកប៉ុលពត ពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ដើមឆ្នាំ១៩៧៩។ សម្រាប់ការស្លៀកពាក់មនុស្សទាំងអស់ទូទាំងប្រទេសត្រូវតែស្លៀកពាក់ខ្មៅ។ ថ្ងៃដែលខ្ញុំរៀបការភរិយាខ្ញុំស្លៀកសំពត់ខ្មៅពាក់អាវខ្មៅបង់កក្រមានិងកាត់សក់ខ្លីដូចរូបថតមួយសន្លឹកនេះ។ ឯខ្ញុំស្លៀកខោខ្មៅ ពាក់អាវខ្មៅ និងបង់កក្រមា។ មិនថាតែខ្ញុំ និងភរិយានោះទេ មនុស្សទាំងអស់នាពេលនោះមានស្ថានភាពដូចៗគ្នា។ ខ្ញុំនឹងផ្សព្វផ្សាយនូវអត្ថបទដែលនិយាយលំអិតពីប្រវត្តិនៃការរៀបការរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃទី៣,៤, ៥ ខែ មករា ឆ្នាំ ២០១៦ ដើម្បីរំលឹកខួប៤០ ឆ្នាំ នៃថ្ងៃរៀបការរបស់ខ្ញុំ និងភរិយាដែលរៀបការម្តងចំនួន១៣ គូរ។ រូបថតដែលខ្ញុំនិងភរិយាថតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីនេះ គឺថតនៅឆ្នាំ១៩៨៨ គឺនៅពេលដែលយើងមានកូន៦នាក់ និងកូនពៅអាយុ៥ឆ្នាំរួចទៅហើយ។ ពេលរៀបការខ្ញុំមានអាយុ២៤ ឆ្នាំ ឯភរិយាខ្ញុំអាយុ២២ ឆ្នាំ។ ពេលថតរូបខ្ញុំមានអាយុ៣៦ ឆ្នាំ ឯភរិយាខ្ញុំអាយុ៣៤ ឆ្នាំ។ ក្រុមគ្រួសារខ្មែរដែលបានរៀបការក្នុងជំនាន់ប៉ុលពត ហើយដែលនៅជួបជុំគ្នាមួយចំនួន បានខិតខំទៅថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយសម្រាប់កូនចៅ”។
សម្តេចបញ្ជាក់ចុងក្រោយថា “សូមកុំភ័ន្តច្រឡំថា សម័យប៉ុលពត មានសម្លៀកបំពាក់បែបនេះ។ ដោយសាររបបឃោរឃៅព្រៃផ្សៃបែបនេះហើយ ទើបចាំបាច់ត្រូវវាយផ្ដួលរំលំរបបនេះនៅ ថ្ងៃ៧ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩។ ៧មករា ១៩៧៩ បានផ្ដល់ឲ្យជាតិយើងរស់ឡើងវិញ និង រីកចម្រើនរហូតដល់សព្វថ្ងៃ៕
សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន រំលឹកពីប្រវត្តិជូរចត់រវាងប្តីប្រពន្ធកាលពីសម័យតស៊ូ
0 Comments