ភ្នំពេញ ៖ នៅព្រឹកថ្ងៃទី ២៩ ធ្នូ នេះ សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន នាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃកម្ពុជា និងសម្តេចកិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន អញ្ជើញសម្ពោធវិមាន ឈ្នះ ឈ្នះ ក្នុងរយៈពេល៣ថ្ងៃ ដោយចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃទី២៩ ដល់ថ្ងៃទី៣១ធ្នូ ភ្ជាប់ជាមួយថ្ងៃបុណ្យឆ្លងឆ្នាំសកល ២០១៨ ឈានចូល ២០១៩ និងអបអរសាទរខួបលើកទី២០ នៃការបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលនៅកម្ពុជា។ នេះគឺជាពិធីសម្ពោធសមិទ្ធផលប្រវត្តិសាស្ត្រសម្រាប់កម្ពុជាដ៏អធិកអធមក្រៃលែង ដោយសារតែវិមាន ឈ្នះឈ្នះ ត្រូវបានសាងសង់រំលឹកដល់ការអនុវត្តបានជោគជ័យនូវនយោបាយ ឈ្នះ-ឈ្នះ ដែលបានបញ្ចប់នូវសង្គ្រាមនាំមកនូវសុខសន្តិភាព និងការឯកភាពទឹកដី។
វិមានឈ្នះ ឈ្នះ គឺតំណាងឲ្យកម្ពុជាមានសុខសន្តិភាពនិងឈ្នះជានិច្ចនិរន្តរ៍គ្មានសង្គ្រាមស៊ីវិលទៀតឡើយ។ វិមានឈ្នះ ឈ្នះ គឺជាតំណាងនៃការបង្រួបបង្រួមជាតិ ឯករាជ្យជាតិ សាមគ្គីភាព បូរណភាពទឹកដី វឌ្ឍនភាពនិងវិបុលភាពនៃកម្ពុជាទាំងមូល។
ការដាក់សម្ពោធវិមានឈ្នះ ឈ្នះ នៅពេលនេះគឺមានគោលបំណងសំខាន់ ៣៖
គោលបំណងទី១-គឺជាការរំលឹកដឹងគុណនិងចង់បង្ហាញនូវគុណតម្លៃនៃនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ ថាតើអ្វីទៅជានយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ? តើនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ មានការអនុវត្ដន៍និងដំណើរការបែបណា? នៅទីណា?អ្នកណាខ្លះ? មានបញ្ហាប្រឈមពុះពារក្នុងការឆ្លងកាត់នៅក្នុងដំណាក់កាលនៃការដាក់ចេញសម្រាប់ការអនុវត្តនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ តាមរបៀបណា ? តើការបានដាក់ចេញនូវគោលគំនិតនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ ដោយសម្ដេចតេជោ ហ៊ុន សែន បានដោះស្រាយពុះពារដឹកនាំក្នុងដំណាក់កាលនីមួយៗបែបណា? ពីព្រោះនេះមិនមែនជាសុបិន្ដនិងកាន់តែមិនមែនជាការជួយជ្រោមជ្រែងឬឧបត្ថម្ភណាមួយពីបរទេសក្រៅពីជាតិខ្មែរខ្លួនឯងគឺខុសអំពីក្នុងអំឡុងកាលដែលមានបេសកកម្មអ៊ុនតាក់កន្លងមកនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
គោលបំណងទី២-គឺចង់បង្ហាញនូវសមិទ្ធផលទទួលដោយសន្ដិភាពនិងការអភិវឌ្ឍក្នុងមាតុភូមិកម្ពុជាជាពិសេសបំផុតក្នុងរយៈពេលតែ ២០ ឆ្នាំ ក្រោយនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ បានបញ្ចប់សង្គ្រាមទាំងស្រុងនិងបានទទួលសន្ដិភាព។ន័យនេះ ចង់បញ្ជាក់ថា សមិទ្ធផលនិងការអភិវឌ្ឍទាំងអស់បានមកពីណា? ចេញមកពីនរណាឲ្យពិតប្រាកដ? លទ្ធផលដែលកំពុងមានជាក់ស្ដែងនេះ គឺជាតឹកតាងមិនអាចនរណាម្នាក់មិនទទួលស្គាល់ឬបំភ្លៃជាដាច់ខាតនូវសច្ចភាពនៃការវិវឌ្ឍបែបនេះ ។ ដូច្នេះក៏មានន័យអំពីភាពសុខដុមរមណីយកម្មរបស់សង្គមកម្ពុជាក្នុងដំណាក់កាលនេះនិងជាដំណាក់កាលដែលយើងឲ្យឈ្មោះថា សម័យកាលតេជោ សែន ក៏ថា បានហើយភស្ដុតាងទាំងអស់នេះតើមានពិតឬទេ? វិស័យនានាដែលមានតើពិតប្រាកដឬទេ? ទាំងវិស័យសេដ្ឋកិច្ច សង្គម កិច្ចការបរទេស ការពារជាតិ អប់រំ វប្បធម៌ កសិកម្ម សំណង់ កីឡា…ន័យចំណុចទី២នេះ គឺសំដៅទៅលើការបង្ហាញនូវសុខដុមភាពនៃសង្គមកម្ពុជាដោយលទ្ធផលនៃនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ។
គោលបំណងទី៣-សំខាន់គឺជាការចែករំលែកការផ្ដល់នូវការសិក្សាជាទីកន្លែងមួយដែលអាចធ្វើជាមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវឈ្វេងយល់និងខិតខំបង្កើតនូវចក្ខុវិស័យក្នុងការបន្ដស្ថានភាពដែលមានបែបនេះតទៅអនាគត។ ដូច្នេះដើម្បីចែករំលែកធ្វើជាមូលដ្ឋានឲ្យការងាយយល់ ងាយចាំ ងាយឃើញ ងាយធ្វើការវិភាគនិងក្នុងការចែករំលែកបន្ដគឺជាការរៀបចំស្ថាបនាកសាងរូបចម្លាក់ និមិត្តសញ្ញា ស្ថាបត្យកម្ម ទម្រង់រូបរាងនិងទីកន្លែងទាំងអស់នេះឲ្យមានភាពសាមញ្ញ និងមានភាពទាក់ទាញនិងឲ្យមានស្ថានភាពដែលកន្ត្រាក់ អារម្មណ៍ គំនិត ជាពិសេសនៅក្នុងសម័យឌីជីថលឬសម័យដែលត្រូវការពេលវេលាខ្លីសម្រាប់បង្កើនប្រសិទ្ធភាពការងារនេះ។
ដូចនេះ វិមានឈ្នះ ឈ្នះ ដែលរៀបចំនៅទីនេះ ទោះបីភូមិសាស្ដ្រនៅទីនេះមានទំហំតូចល្មម ប៉ុន្ដែមានទីកន្លែងសម្រាប់បង្ហាញអំពីសុខដុមសង្គម ទីកន្លែងដែលមានអគារនិងតម្កល់ នូវតឹកតាងពិតប្រាកដ ជាសក្ខីកម្មនៃអ្វីដែលធ្លាប់ប្រើប្រាស់ ធ្លាប់មាន ទាំងរូបភាពនិងគំនូរ រូបថត សម្ភារៈរហូត ដល់គ្រឿងយោធូបករណ៍នានានិងមានទីកន្លែងគួបផ្សំទៅដោយធម្មជាតិដែលជាអត្តសញ្ញាណទាំងដើមឈើ ដើមផ្កានិងការបំបែកឯកត្តកម្មកម្ពុជាក្នុងពិភពលោក ដូចជា ក្រម៉ាវែងជាងគេ ទូកវែងជាងគេ ការរាំម៉ាឌីស្សុន ច្រើនជាងគេ នំអន្សមដែលធំជាងគេ។ល។ នេះគឺជាគោលបំណងសាមញ្ញនៃការកសាងវិមានឈ្នះ ឈ្នះ ប៉ុន្ដែចេញពីភាពសាមញ្ញទាំងបីនេះ ពិតណាស់អាចផ្ដល់ឲ្យមនុស្សគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានទាំងអ្នកចេះដឹងជ្រៅជ្រះ អ្នកប្រវត្តិសាស្ដ្រ ប្រជាជនសាមញ្ញ ពាណិជ្ជករ ទេសចរ ក្នុងនិងក្រៅប្រទេសនិងជាតិសាសន៍ដទៃផងដែរ។
យើងមានទីកន្លែងមួយដែលក្លាយជាអត្តសញ្ញាណនៃប្រវត្តិសាស្ដ្រស្ដីអំពីការបញ្ចប់សង្គ្រាមទទួលបានសន្ដិភាព សម្រេចបាននូវសមិទ្ធផលអភិវឌ្ឍន៍សង្គម និងអាចនិយាយបានថា មិនធ្លាប់មាននៅទីកន្លែងបែបនេះ។ យើងមានអាគារធំៗទំនើប យើងមានគ្រឹះស្ថាននានានិងទីកន្លែងដែលបំពាក់ទៅដោយភាពស្រស់បំព្រងឆើតឆាយ ប៉ុន្ដែនៅទីនេះពិតជាទីឋានមួយដែលមានលក្ខណៈខុសពីកន្លែងទាំងអស់នេះ ហើយជាទីបំពេញនៃចន្លោះប្រហោងមួយនៃប្រវត្តិសាស្ដ្រដើម្បីឲ្យកាន់តែជាក់ស្ដែងឡើង និងមានភស្ដុតាងពិតប្រាកដសម្រាប់មនុស្សជាតិទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេសតទៅអនាគតផងដែរ។ ច្បាស់ណាស់ថា មហិច្ឆតាដ៏ធំចេញពីភាពសាមញ្ញនេះពិតជាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ដូច្នេះព្រឹត្ដិការណ៍ថ្ងៃទី២៩ ដែលជាទិវាខួប២០ ឆ្នាំនៃទិវានយោ បាយ ឈ្នះ ឈ្នះ និងការសម្ពោធវិមានឈ្នះ ឈ្នះ ក្នុងដំណាក់កាលមួយនេះ គឺនឹងបើកសករាជថ្មី ទំព័រប្រវត្តិសាស្ដ្រថ្មីសម្រាប់ជាតិយើងសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាគ្រប់ទីកន្លែងទទួលបន្ថែមទៀតជាមួយសមិទ្ធផលដ៏ច្រើនដែលយើងបានទទួលរួចមកហើយ។
មានការលើកឡើងជាសំណួរថា តើហេតុអ្វីបានជាសម្រេចជ្រើសយកការសម្ពោធវិមានឈ្នះ-ឈ្នះ ត្រូវកំណត់ធ្វើនៅថ្ងៃទី២៩ខែធ្នូ ? គេនៅចាំបានថា «លោក ខៀវ សំផន អតីតប្រមុខរដ្ឋនៃរបបខ្មែរក្រហម, លោក នួន ជា អតីតប្រធានសភារបបខ្មែរក្រហម, លោក អៀង សារី អតីតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេស និងមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ខ្មែរក្រហមជាច្រើនរូបទៀត ដូចជាលោក ជួន ជឿន, លោក ចាន់ យូរ៉ាន់ ព្រមទាំងគ្រួសាររបស់ពួកគេបានធ្វើដំណើរមកដល់គេហដ្ឋានសម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន នាទីក្រុងតាខ្មៅដើម្បីសុំចូលរួមជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជានៅថ្ងៃទី២៩ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៩៨ »។
ព្រឹត្តិការណ៍នេះ ត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅដែលមានចំណងជើងថា «យុទ្ធសាស្ត្រឌីហ្វីឌតេជោសែននៃកម្ពុជា» ដែលចងក្រងដោយក្រុមការងារដែលដឹកនាំដោយនាយឧត្តមសេនីយ៍ ប៉ុល សារឿន។
ក្រុមអ្នកនិពន្ធបានសរសេរនៅក្នុងផ្នែកនេះថា ថ្ងៃទី២៩ ខែធ្នូ ជាថ្ងៃ «អវសាននៃអង្គការចាត់តាំងនយោបាយ និងយោធាខ្មែរក្រហម»។ ប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាក៏បានចាត់ទុកថា កាលយកថ្ងៃទី២៩ ខែធ្នូ ធ្វើជាទិវា ឈ្នះ ឈ្នះ គឺដោយសារតែថ្ងៃនោះមេដឹកនាំខ្មែរក្រហមបានមកចុះចូលដល់ផ្ទះនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហើយក៏ជាសារមួយផ្ញើទៅកាន់ទាហានខ្មែរក្រហមថា មេដឹកនាំរបស់ពួកគេបានចុះចូលជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាលហើយ ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាជោគជ័យដ៏ធំធេងនៃនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ របស់សម្តេច ហ៊ុន សែន ក្នុងការបញ្ចប់ទាំងស្រុងនៃអង្គការចាត់តាំងខ្មែរក្រហម ទាំងរដ្ឋបាល និងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ។ តាមរយៈនៃការមកចុះចូលរបស់មេដឹកនាំខ្មែរក្រហមដល់ផ្ទះនាយករដ្ឋមន្ត្រីនេះហើយ ទើបមានពិធីសមាហរណកម្មចុងក្រោយនៃទាហានខ្មែរក្រហមចូលជាមួយរដ្ឋាភិបាលត្រូវបានរៀបចំធ្វើនៅថ្ងៃទី៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៩៩។
ប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជានៅក្នុងដំណាក់កាលនៃការឈានទៅអនុវត្តន៍នយោបាយឈ្នះ ឈ្នះ បានយកជីវិតធ្វើដើមទុន ចូលទៅកាន់តំបន់ខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រង ក្នុងគោលបំណងទាក់ទាញក្រុមមេដឹកនាំខ្មែរក្រហមនិងបង្ហាញជំនឿទុកចិត្តសម្រាប់ទាហានខ្មែរក្រហម ។ តើវាមានគ្រោះថ្នាក់ប៉ុណ្ណាទៅ ដែលសម្តេចត្រូវប្រថុយចូលទៅតំបន់នោះ? តើនៅលើលោកីយ៍នេះ មានប្រទេសប៉ុន្មានដែលនាយករដ្ឋមន្ដ្រី ឬប្រធានាធិបតីចូលទៅកាន់តំបន់ដែលគ្រប់គ្រងដោយកងទ័ពឧទ្ទាមបែបនេះ?
ពេលនោះ បើសម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន មិនទៅទេ សួរថា តើអតីតកម្លាំងខ្មែរក្រហមជឿឬទេ? សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន ធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «ខ្ញុំធ្លាប់បានរំលឹកម្ដាយខ្ញុំ និងម្ដាយធំរបស់ខ្ញុំ បាននិយាយប្រាប់ម្ដាយខ្ញុំ មិនដែលហៅខ្ញុំសម្ដេចឬក៏ស្អីទេ ហ្អែង! ចូលទៅក្នុងតំបន់គេ មិនខ្លាចគេបាញ់សម្លាប់ទេ? ឯម្ដាយធំ ក្មួយអើយ!កុំចូលទៅអី! ខ្ញុំបានប្រាប់ត្រឡប់ទៅវិញថា ម៉ែ/ធំ ប្រសិនបើស្លាប់ៗតែខ្ញុំ និងអ្នកទៅតែប៉ុន្មាននាក់ទៅជាមួយតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្ដែបើបានមកវិញគឺបានផែនដីទាំងមូលតែម្ដង។ នោះហើយជាតម្លៃដែលយើងត្រូវបង់។ ជាភ័ព្វសំណាងដែលខ្ញុំមិនត្រូវបានសម្លាប់។»
ថ្ងៃទី២៩ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៨ ត្រូវបានកំណត់ថា ជាខួបឆ្នាំទី២០នៃការអនុវត្តដោយជោគជ័យនៃនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ និងក៏ជាឆ្នាំទី២០នៃសន្តិភាពរបស់កម្ពុជាដែលពុំមានទៀតឡើយនូវការបែងចែកទឹកដី គ្រប់គ្រងដោយចលនានយោបាយផ្សេងៗ។
ខ្លឹមសារស្នូលនៃនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ មាន៣ចំណុច ហើយត្រូវបានប្រកាសចេញពីទីក្រុងប៉ៃលិន ដែលជាតំបន់បះបោរក្នុងដំណាក់កាលដំបូង ហើយជាដំណាក់កាលដ៏សំខាន់មួយ ដែលរួមជាមួយនឹងកម្លាំងបះបោរនៅម៉ាឡៃ ដើម្បីធ្វើការបះបោរក្នុងដំណាក់កាលនោះ។ នយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ រួមមាន៖ទី១-ធានាអាយុជីវិតនិងរូបកាយរបស់អ្នកដែលបានផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីខ្មែរក្រហម។ ទី២-ធានារក្សានូវអាជីពនិងមុខរបរ។ ទី៣-រក្សានូវកម្មសិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអចលនទ្រព្យនិងចលនទ្រព្យ។
នាយឧត្តមសេនីយ៍ ប៉ុល សារឿន ដែលជាប្រតិបត្តិករចម្បងមួយរូបនៃយុទ្ធសាស្ត្រ បានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅរបស់លោកថា នយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ ជាយន្តការសំខាន់ក្នុងការអនុវត្តចំណុចធ្វើសមាហរណកម្មនិងការអភិវឌ្ឍ។ លោកបន្តទៀតយ៉ាងដូច្នេះថា «សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន បានដាក់ចេញនូវនយោបាយ ឈ្នះ ឈ្នះ ដើម្បីជំរុញល្បឿនអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រឌីហ្វីឌ ក្នុងទិសដៅបំបាត់អង្គការចាត់តាំងនយោបាយ និងយោធាខ្មែរក្រហម ដែលជាក្រុមឧទ្ទាមក្រៅច្បាប់ឲ្យបានលឿនតាមតែអាចធ្វើបាន ដើម្បីមានពេលវេលា និងធនធានកសាងប្រទេស »។
សូមជំរាបថា វិមាន ឈ្នះ ឈ្នះ នេះ បានចាប់ផ្តើមសាងសង់ឡើងកាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៦ លើទំហំដី ៨ហិចតា ស្ថិតនៅខណ្ឌជ្រោយចង្វាររាជធានីភ្នំពេញដើម្បីជានិម្មិតរូបនៃសុខសន្តិភាពដែលកម្ពុជាទទួលបានក្រោយពីបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលដ៏រ៉ាំរ៉ៃ ជាច្រើនទសវត្សរ៍កន្លងមក។ ជាងនេះទៀត វិមាននេះនឹងក្លាយជាកេរមរតកសម្រាប់កូនចៅជំនាន់ក្រោយផងដែរ៕
Source: Kampuchea Thmey Daily
0 Comments